Od stuleci czas Wielkiego Postu, a zwłaszcza Wielkiego Tygodnia, skłaniał do zadumy. Zakaz organizowania w tym okresie spektakli operowych nie zmienił oczekiwań melomanów, którzy potrzebowali muzyki do doświadczania wydarzeń pasyjnych, ale byli też spragnieni popisów wokalnych i estetycznych przeżyć. Tę lukę repertuarową wypełniło „Stabat Mater”, które nie tylko trafiło w gusta publiczności, ale też wpisało się w nurt wielkopostnych rozważań. Tradycja wykonawcza „Stabat Mater” jest głęboko zakorzeniona w muzycznym świecie, a po opracowania średniowiecznej sekwencji sięgają w czasie Wielkiego Postu największe sceny operowe i filharmonie w Europie.

„Stabat Mater” w historii muzyki zajmuje miejsce podobne do piety w sztukach plastycznych. Tak, jak rzeźby i obrazy ukazują Marię trzymającą w ramionach ciało Syna, tak utwory muzyczne przenoszą słuchacza pod krzyż, gdzie Matka patrzy na Jego konanie. Przejmujące słowa hymnu, wyrastającego z tradycji poezji maryjnej sięgającej pierwszych wieków chrześcijaństwa, inspirowały kompozytorów na przestrzeni wieków – od renesansu po współczesność – i nie jest przesadą stwierdzenie, że jest to jeden z najczęściej opracowywanych tekstów w historii muzyki. Sięgali po niego m.in. di Lasso, Palestrina, Vivaldi, Scarlatti, Haydn, Schubert, Rossini, Liszt, Dvořák, Verdi, Penderecki czy Pärt. Kompozytorzy, łącząc muzykę ze słowem, oddali siłę matczynej miłości i stworzyli z niej ikonę wielowymiarowej ekspresji. Od polifonii renesansu, przejrzystości faktury baroku i romantyczną duchowość, aż po współczesne poszukiwania brzmieniowe – każdy twórca nie tylko naznacza „Stabat Mater” indywidualizmem języka muzycznego i swoją wrażliwością, ale też niesie ponadczasową ideę: muzykę jako źródło emocji, przestrzeń, w której odbiorca kontempluje piękno.

Teatr Wielki w Poznaniu, wpisując się w europejską tradycję wykonawczą „Stabat Mater” w okresie Wielkiego Tygodnia, zaprasza na wieczór baletowy, podczas którego zaprezentowane zostaną dwa arcydzieła: „Stabat Mater” Szymanowskiego w choreografii Danieli Cardim oraz „Stabat Mater” Pergolesiego w choreograficznym ujęciu Edwarda Cluga. Pierwsza choreografia to przejmująca opowieść o stracie i bólu, gdzie taniec, muzyka i światło tworzą poruszający obraz tęsknoty i miłości silniejszej niż czas. Drugą część wieczoru wypełni choreografia Edwarda Cluga, dla którego ruch i gest są hymnem na cześć kobiet, ich niezłomności, delikatności i oddania. Zapraszamy na spektakle Stabat Mater 1 i 2 kwietnia. Wejdź w świat, gdzie siła rodzi się w kruchości.

„STABAT MATER" – DANIELA CARDIM:

„Stabat Mater” Karola Szymanowskiego w choreograficznym ujęciu Danieli Cardim to opowieść wpisana w teraźniejszość: inspiracją dla przygotowania spektaklu stała się wojna na Ukrainie. Cardim w niemal czuły sposób rysuje paralelę pomiędzy Matką Boską stojącą pod krzyżem konającego Syna a kobietami, które tracą swoich mężów, synów czy ojców. Dzięki wykorzystaniu różnych technik tanecznych, w tym neoklasycznej (partnerowania i taniec na pointach), Daniela Cardim tworzy uniwersalną narrację o cierpieniu, bólu i tęsknocie po stracie ukochanej osoby. Choreografia zachwyca symetrią, synchronami i spójnością wynikającą z głębokiego zrozumienia dzieła Szymanowskiego i emocji, które ono niesie. Poruszająca muzyka połączona z tańcem w perfekcyjnej interpretacji poznańskiego Baletu, ascetyczność kostiumów utrzymanych w kolorach szarości i subtelna gra świateł tworzą spektakl, który porusza do głębi.

Muzyka: Karol Szymanowski - „Stabat Mater” – nagranie dokonane podczas koncertu, który odbył się w Auli Uniwersyteckiej w Poznaniu w dniu 16 marca 2022. Chór i Orkiestrę Teatru Wielkiego im. Stanisława Moniuszki prowadził Jacek Kaspszyk. Partie wokalne wykonali: Iwona Sobotka (sopran), Joanna Motulewicz (mezzosopran), Mariusz Godlewski (baryton).

„STABAT MATER" – EDWARD CLUG:

Poruszająca choreograficzna interpretacja „Stabat Mater" Pergolesiego – jednego z najsłynniejszych muzycznych opracowań średniowiecznej sekwencji, opisującej cierpienie Matki Boskiej stojącej pod krzyżem jej syna Jezusa. Interpretacja Cluga podkreśla nadzieję zawartą w muzyce Pergolesiego, w melodyjności, przejrzystości faktury i harmonii artysta dostrzega optymizm, a nawet ślady ironii czy wręcz humoru, co kontrastuje z bólem i udręką Matki. Dla choreografa to hymn na cześć kobiet, gdzie czułość i delikatność łączy się z poświęceniem i oddaniem. Choreografia ma silne odniesienia alegoryczne do tradycyjnej symboliki, ale przedstawia je w nowy sposób dzięki intymności i ponadczasowości tańca, który odzwierciedla nasze osobiste rozumienie relacji między matką a synem. Stabat Mater Cluga nadaje dziełu Pergolesiego nowe życie i znaczenie, inspirując widzów do refleksji nad własnym miejscem w świecie i dziedzictwem, które po sobie pozostawią.

Muzyka: Giovanni Battista Pergolesi - „Stabat Mater” – nagranie dokonane przez solistów, chór i i orkiestrę Słoweńskiego Narodowego Teatru w Mariborze (Slovensko narodno gledališče Maribor, SNG).

Dyrekcja Teatru zastrzega możliwość zmian w repertuarze, obsadach, terminach i formie wydarzenia.

PARTNER SPEKTAKLU: