Unikalna, kobieca perspektywa tańca na scenie Teatru Wielkiego w Poznaniu. Do współtworzenia wieczoru triple bills zaprosiliśmy znaną irlandzką choreografkę, Marguerite Donlon, która przez 12 lat była dyrektorką baletu w Saarländisches Staatstheater, Anne Jung z Niemiec, laureatkę Dysart Prize 2021 – nagrody dla obiecujących choreografów oraz Katarzynę Kozielską, polską artystkę, która od ponad dekady z powodzeniem tworzy choreografie dla uznanych scen baletowych na całym świecie. Podczas spektaklu zaprezentowana zostanie choreografia To the moon and back Marguerite Donlon oraz prace stworzone specjalnie dla Baletu Teatru Wielkiego w Poznaniu: Self Katarzyny Kozielskiej i Ashes Anne Jung.

To the Moon and Back Marguerite Donlon to powrót artystki do jej irlandzkich korzeni. Całość jest bardzo efektowana wizualnie, widać inspiracje bohaterkami zdjęć Helmuta Newtona – wysokimi, pewnymi siebie. To także ukłon w stronę legend o duszkach, skrzatach czy elfach, tak mocno osadzonych w kulturze Irlandii. Tancerki na pointach poruszają się jak w butach na wysokich obcasach – są eteryczne, delikatne, lekkości dodają im duże, białe peruki. Przeciwwagą do smukłych, ale silnych tancerek, są tancerze pojawiający się na scenie w czarnych spódnicach. Abstrakcyjne piękno tańca połączone z motywami irlandzkimi.

Choreografia Katarzyny Kozielskiej Self, to podróż wewnątrz siebie, której konsekwencją jest duchową przemiana. Artystka łączy muzykę Terry’ego Rileya i Dobrinki Tabakovej z dekoracjami i kostiumami, które przywodzą na myśl Daleki Wschód. W choreografii przebija spokój, a niektóre układy czy umiejscowienie na scenie tancerzy oraz tancerek przywołują skojarzenia z wyobrażeniami bóstw i ludzi na miniaturowych obrazach z Indii.

Ashes (Popioły) Anne Jung można interpretować zarówno symbolicznie, jak i dosłownie. Tancerki i tancerze poruszają się niemal jak skrzępki spalonego papieru, są w nieustannym ruchu: momentami tworzą jedność, potem rozchodzą się, a efekt rozpadania się i łączenia jest bardzo sugestywny. Oprócz precyzji wykonania tancerek i tancerzy, koncepcję choreograficzną podkreśla kolaż muzyczny – Jung sięga po przetworzone elektronicznie fragmenty kompozycji, m.in. Arienskiego, Beethovena, Sibeliusa i Chopina, które pojawiają się, znikają, milkną w szumach.

nie upilnuje nas nikt to spojrzenie na kobiecość, w którą wpisane są: siła i wolność, odwaga i emocje, subtelność i dynamika, a tytuł spektaklu, będący parafrazą cytatu zaczerpniętego z wiersza Zuzanny Ginczanki (1917-1944), w intuicyjny sposób łączy różnorodność choreograficznych kreacji Marguerite Donlon, Anne Jung i Katarzyny Kozielskiej, a widzów inspiruje do szukania jak najszerszych kontekstów.

„To the Moon and Back”

Marguerite Donlon – Choreografia i koncepcja

Paul Calderone – Asystent choreografa

Thomas Lempertz – Kostiumy

Jürgen Franz Kirner – Scenografia

Mariella von Vequel-Westernach – Reżyseria świateł

Asystent choreografa – Arkadiusz Gumny

„Self”

Katarzyna Kozielska – Choreografia

Diana Marszałek – Kostiumy i scenografia

Mariella von Vequel-Westernach – Reżyseria świateł

Asystent choreografa – Agnieszka Wolna-Bartosik, Arkadiusz Gumny

„Ashes”

Anne Jung – Choreografia

Diana Marszałek – Kostiumy i scenografia

Wiktor Kuźma – Reżyseria świateł

Asystent choreografa – Agnieszka Wolna-Bartosik

Teatr Wielki im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu realizuje przedsięwzięcie pn. „Realizacja premiery spektaklu baletowego "nie upilnuje nas nikt" z wykorzystaniem innowacyjnego sprzętu i oprogramowania graficznego pracowni malarskiej - zaplecza technicznego teatru Wielkiego im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu, w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, sfinansowanego przez Unię Europejską NextGenerationUE.

Dofinansowano ze środków Samorządu Województwa Wielkopolskiego.