„Straszna gospoda" kontynuuje rozpoczęty w 2024 roku cykl pn. „Historie na dęte", którego założeniem jest połączenie opowiadania baśni z klasyczną muzyką wykonywaną głównie przez sekcję instrumentów dętych. Dwoje solistów wciela się w wędrownych bajarzy, przypominających trochę żydowskich „maggidów” (gawędziarzy), a trochę „badchen” (błaznów weselnych, często prezentujących się z zespołami klezmerskimi), występujących z trupą, w której skład wchodzą także muzycy i tancerze. Snuta w ten sposób historia oparta jest na „Opowiadaniach dla dzieci" Isaaka Bashevisa Singera i przybiera formę opowieści szkatułkowej, w której ramę narracyjną tworzy opowiadanie „Straszna gospoda". Dobór opowiadań prezentuje różne wątki w twórczości noblisty dla dzieci: humorystyczny („O Mędrcach z Chełma i głupim karpiu"), sentymentalny („Koza Złotka"), filozoficzny („Jak Szlemiel wędrował do Warszawy"), a nawet metafizycznego horroru dla najmłodszych (tytułowa „Straszna gospoda"). Wszystkie one zanurzone są w ludowym nurcie kultury żydowskiej, aszkenazyjskiej, często obecnym także w „dorosłej” prozie pisarza. Siłą spektaklu jest muzyka Andreia Yakushaua, w której udało się kompozytorowi uchwycić klimat przedwojennej Polski, zachwycającej bogactwem różnych kultur i unikalnym kolorytem lokalnych społeczności. 

Spektakl o charakterze familijnym, przeznaczony dla dzieci starszych (w wieku 7–12 lat) i dorosłych.

W spektaklu wykorzystano polskie tłumaczenie „Opowiadań dla dzieci” Isaaca Bashevisa Singera autorstwa Andrzeja Polkowskiego.

Patron medialny premiery:

Dyrekcja Teatru zastrzega możliwość zmian w repertuarze, obsadach, terminach i formie wydarzenia.